خلل پذیر

خلل پذیر. [ خ َ ل َ پ َ] (نف مرکب ) هرچیزی که قابل اختلال و تباهی و آشفتگی بود. (ناظم الاطباء). آنچه خلل می پذیرد : هرکه در کار سخت گیر شود نظم کارش خلل پذیر شود. نظامی . عنایتی که ترا بود اگر مبدل شد خلل پذیر نباشد ارادتی که مراست . سعدی . خلل پذیر بود هر بنا که می بینی مگر بنای محبت که خالی از خلل است . حافظ.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی