خلوت گزیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خلوت گزیدن . [ خ َل ْ وَ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) عزلت گزیدن . انزواء اختیار کردن . منزوی شدن . (یادداشت بخط مؤلف ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط