خلیده روان

خلیده روان . [ خ َ دَ / دِ رَ ] (ص مرکب ) ناراحت . غمناک . غصه دار : چنین دادپاسخ که ای پهلوان ز گشتاسبم من خلیده روان . فردوسی . به پیروزگر بر تو ای پهلوان که از من نباشی خلیده روان . فردوسی . زواره بیامد خلیده روان که امروز چون گشت بر پهلوان . فردوسی .