خمجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خمجر.[ خ ُ م َ ج ِ ] (ع ص، اِ) آب شور. خَمجَر. ◄ آب که بتلخی نرسیده باشد و آن را ستور خورد. خَمجَر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خمجر. [ خ َ ج َ ] (ع ص، اِ) آب شور. خُمَجِر. ◄ آب که به تلخی نرسیده باشد و آن را ستور خورد. خُمَجِر. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).