خملة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خملة. [ خ َ ل َ ] (ع اِ) درخت انبوه بهم پیچیده . ◄ جای درخت ناک هرجا که باشد. ◄ پر شترمرغ نر. ◄ چادر و جامه ٔ خواب دار. خِملَه . ◄ جامه ٔ مخمل و پرزدار مانند چادر و جز آن . خِملَه . ◄ ابریشم . خِملَه . ◄ موی شتر. خِملَه . ◄ پارچه ٔابریشمین . خِملَه . ◄ پارچه ٔ پشمین . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خِمْلة.
خملة.[ خ ِ ل َ ] (ع اِ) ناکسی . ◄ چادر و جامه ٔخواب دار. خَمْلَة. ◄ جامه ٔ مخمل و پرزدار مانند چادر و جز آن . خَمْلَة. ◄ ابریشم . خَمْلَة. موی شتر. ◄ پارچه ٔ ابریشمین وپشمین . ◄ درون مرد و سرّ او. ج، خملات . ♦ لئیم الخملة ؛ پست باطن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : هو لئیم الخملة.