خموشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خموشان . [ خ َ ] (اِ) خاموشها. ساکتها.(یادداشت بخط مؤلف ). کنایه از مردگان : رو به گورستان دمی خامش نشین آن خموشان سخنگو را ببین . مولوی .
خموشان . [ خ َ ] (اِخ ) لقب درویش عبدالمجید خطاط معروف فارسی است . رجوع به نمونه ٔ خطوط خوش کتابخانه ٔ شاهنشاهی ایران شود.