خنافس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنافس . [ خ َ ف ِ ] (ع اِ) ج ِ خُنفَساء، جانور گنده بوی از جنس انسکت خبزدوک .(از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنافس . [ خ ُ ف ِ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خنافس . [ خ َ ف ِ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک انبار. (منتهی الارب ) .