خنجده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنجده . [ خ ُ دِ ] (اِ) سریشمی که ازپوست و سایر مواد حیوانی اخذ شود. (ناظم الاطباء).
خنجده . [ خ ُ ج ِ دِ ] (اِ) چراغ پره . شب پره . پروانه . (ناظم الاطباء).
خنجده . [ خ ُ ج َ دِ ] (اِ) گل سرخ . (ناظم الاطباء). ◄ شکارگاه . (از ناظم الاطباء).