خنده دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنده دار. [ خ َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) خنده دارنده . مضحک . مضحکه . خنده آور. (یادداشت بخط مؤلف ) : خنده دار اینجاست که او خود زشتی کرد و توقع نیکی دارد. ♦ خنده دار بودن ؛ مضحک بودن . موجب خنده بودن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنده دار. [ خ َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) خنده دارنده . مضحک . مضحکه . خنده آور. (یادداشت بخط مؤلف ) : خنده دار اینجاست که او خود زشتی کرد و توقع نیکی دارد. ♦ خنده دار بودن ؛ مضحک بودن . موجب خنده بودن .