خنگشت

خنگشت . [ خ ُ گ ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان خنگشت از بخش مرکزی شهرستان آباده . با ٤٠٠ تن سکنه، شغل اهالی زراعت و صنایع دستی قالی بافی و یک باب دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

خنگشت . [ خ ُ گ ِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای دوازده گانه ٔ بخش مرکزی شهرستان آباده است بحدود و مشخصات زیر: شمال کوههای مشکان و دلونظر و کوه سیب . باختر دهستان شهرمیان (جلگه ٔ تهران ) جنوب ارتفاعات احمدآباد و کوه لاله گون . خاور دهستان قنقری علیا. موقعیت کوهستانی است . این دهستان در جنوب بخش واقع و رودخانه ٔ شادکام از وسط آن جاری و بدریاچه ٔ کوچک کافتر میریزد. هوای آن معتدل مایل بسردی و آب مشروب و زراعتی از چشمه سارها وقنوات تأمین می گردد. محصولات آنجا غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و از صنایع دستی قالی بافی است . این دهستان از ٨ آبادی تشکیل شده و نفوس در حدود ١٤٠٠ تن و قراء مهم آن عبارتند از: خنگشت که مرکز دهستان است، نظام آباد، علی آباد، کافتر و حسین آباد در شمال و شمال باختری دهستان طایفه ٔ شش بلوکی قشقائی و باصری خمسه از ایل عرب و در اطراف قریه ٔ خنگشت طایفه ٔ کردشولی عرب ییلاق می کنند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).