خواب موج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواب موج . [ خوا / خا ب ِ م َ / موُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جهت و سیلی که موج در روی آب دارد. طرفی و تابی که موج در روی آب دارد. (از آنندراج ) : برگذار خویش دارد تکیه بی تاب عدم بهر خواب موج باشد بستر سنجاب آب . میرزاحسن واهب (از آنندراج ).