خوابیده چشم

خوابیده چشم . [ خوا / خا دَ / دِ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ) بسته چشم . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ با چشم خمار. با چشم فروافتاده مژگان که موجب زیبایی آن است : قاصرات الطرف ؛ کنیزکان خوابیده چشم . ◄ بی اعتنائی . بی اهمیتی : همان کژه بینی و خوابیده چشم دل آگنده دارد تو گویی بخشم . فردوسی .