خوات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوات . [ خ َوْ وا ] (ع ص )دلیر. ◄ آن که هر ساعت خورد و بسیار نخورد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خوات . [ خ َ ] (ع مص ) فرودآمدن باز از هوا برشکار تا بگیرد آن را. خوت . منه : خاتت العقاب . ◄ کم و اندک گردانیدن مرد مال خود را. خوت . منه : خات الرجل . ◄ شکستن عهد و پیمان . خوت .(از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خوات . [ خ َ ] (ع اِ) آواز بال عقاب هنگام فرودآمدن از هوا. ◄ آواز تندر و توجبه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).