خواجه بار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خواجه بار. [ خوا / خا ج َ / ج ِ ] (اِ مرکب ) طعام بقدر حاجت که آن رابعربی قوت لایموت خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج ).