خواجه جمالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خواجه جمالی . [ خوا / خا ج َ / ج ِ ج َ ] (اِخ ) دهی است مشهور به خواجه مالی و در دو فرسنگی شرق آباده . (ازفارسنامه ناصری ). در فرهنگ جغرافیایی راجع به این ناحیه چنین آمده است : قصبه ٔ مرکزی دهستان آباده طشک از بخش نیریز شهرستان فسا، این ده در جلگه قرار دارد با آب و هوای مناطق گرمسیری و ١٤٢٢ تن سکنه . آب آن از قنات و محصول آن غلات و پنبه و حبوبات است . شغل اهالی زراعت و باغداری و کسب و از صنایع دستی قالی بافی است . در آنجا یک دبستان و پاسگاه ژاندارمری وجود دارد و راه فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
خواجه جمالی . [ خوا / خا ج َ / ج ِ ج َ ] (اِخ ) دهی است بمسافت کمی در جنوب خشت در فارس . (از فارسنامه ناصری ). فرهنگ جغرافیایی درباره ٔ آن می گوید: دهی است از دهستان و بخش خشت شهرستان کازرون که در دامنه ٔ کوه قرار دارد با آب و هوای گرمسیری و ٢٢٤ تن سکنه، آب آن از رودخانه ٔ شاپور و محصول آن غلات و خرما و برنج و پنبه است . شغل اهالی زراعت و راه مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).