خوان آراسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوان آراسته . [ خوا / خا ن ِ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سفره ٔ رنگین . سفره در کمال زیبایی و رنگینی . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ کنایه از مائده . (یادداشت مؤلف ) (دهار). ◄ کنایه از فریب، کنایه از وسائل فریبایی . در باغ سبز: فلانی بفلانی خوان آراسته نشان داد و مال او را برد.