خوان پایه

خوان پایه . [ خوا / خا ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) دستار خوان را گویند. (برهان قاطع). ◄ سفره ٔ دراز. (ناظم الاطباء). سفره . ◄ زلة. نواله : پشت دست از ستم چرخ بدندان خوردم که ز خوان پایه ٔ غم قوت دگر می نرسد. خاقانی . عیسی از چرخ فرودآید و ادریس ز خلد کاین دو را زله ز خوان پایه ٔطه بینند. خاقانی . پیش خوانپایه ٔ سلیمانی سخن سور گرم تازه فرست . خاقانی . رجوع به خوان شود.