خوبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوبار. (ص ) مناسب و غیرمناسب . (ناظم الاطباء).
خوبار. (اِ) حمل هر چیزی که برای خوردن باشد. ◄ توشه و راحله که از جایی بجایی نقل کنند. (ناظم الاطباء). ظاهراً صورتی از خوربار یا خواربار باشد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوبار. (ص ) مناسب و غیرمناسب . (ناظم الاطباء).
خوبار. (اِ) حمل هر چیزی که برای خوردن باشد. ◄ توشه و راحله که از جایی بجایی نقل کنند. (ناظم الاطباء). ظاهراً صورتی از خوربار یا خواربار باشد.