خوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوت . [ خ َ ] (ع مص ) نقض عهد کردن . خلف وعده نمودن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خات الرجل خوتاً. ◄ کم و اندک گردانیدن مال را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (اقرب الموارد).منه : خات فلاناً ماله . ◄ فرودآمدن باز ازهوا بر شکار تا بگیرد آنرا و همچنین عقاب . ◄ کم و اندک کردن خواربار را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خات زید؛ کم و اندک کرد زید خواربار خود را. ◄ کلان سال شدن مرد. ◄ دفع کردن . راندن . ◄ ربودن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).