خودآموز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودآموز. [ خوَدْ / خُدْ ] (نف مرکب ) پیش خود یادبگیر. آموزش بدون معلم . ♦ کتاب خودآموز ؛ کتابی که بدون معلم می توان مطالب آنرا آموخت . ♦ شخص خودآموز ؛ کسی که بدون معلم و یاددهنده چیزی می آموزد. پیش خود یادبگیر.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی