خودباف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودباف . [ خوَدْ / خُدْ ] ◄ (نف مرکب ) کنایه از کسی که جعل داستان کند. (ن مف مرکب ) آنچه بدون ماشین بافته شده . ◄ نعت است برای داستانی موهوم که بر اثر جعل کسی بوجود آمده .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودباف . [ خوَدْ / خُدْ ] ◄ (نف مرکب ) کنایه از کسی که جعل داستان کند. (ن مف مرکب ) آنچه بدون ماشین بافته شده . ◄ نعت است برای داستانی موهوم که بر اثر جعل کسی بوجود آمده .