خودتراش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. تَ) (ص فا.) اسبابی که با آن ریش و سبیل را میتراشند، ماشین اصلاح.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. تَ) (ص فا.) اسبابی که با آن ریش و سبیل را میتراشند، ماشین اصلاح.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودتراش . [ خوَدْ / خُدْ ت َ ] (نف مرکب ) که خود تراشد. ◄ (اِ مرکب ) تیغ که تیغه ٔ آن بدسته پیوسته نیست و در هر بار تراشیدن تیغه را عوض توان کرد. (یادداشت بخط مؤلف ). ♦ تیغ خودتراش ؛ تیغی که بدسته پیوسته نیست و در هر بار تراشیدن تیغه را عوض توان کرد. ♦ ماشین خودتراش ؛ ماشینهای برقی که بجای تیغ برای تراشیدن مو بکار می رود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی