خودخوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودخوار. [ خوَدْ/ خُدْ خوا / خا ] (ص مرکب ) غم خور. آنکه با غم خود را نابود میکند. خودخور. آنکه غم خویش بکسی نگوید.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودخوار. [ خوَدْ/ خُدْ خوا / خا ] (ص مرکب ) غم خور. آنکه با غم خود را نابود میکند. خودخور. آنکه غم خویش بکسی نگوید.