خودرو

(~. رُ) (ص فا.)<BR>۱- گیاهی که به خودی خود روییده شود.<BR>۲- کسی که تعلیم و تربیتی ندیده.<br>

(~. رُ) ۱- (اِ.) اتومبیل. ۲- (ص فا.) آنچه که به خودی خود راه بیفتد.

(~. رُ) (ص فا.) ۱- گیاهی که به خودی خود روییده شود. ۲- کسی که تعلیم و تربیتی ندیده.

خودرو. [ خوَدْ / خُدْ رَ / رُو ] (نف مرکب ) آنچه آدمی یا ستور آنرا نبرد. آنچه بخویشتن رود. آنچه بی اسب رود مثل اتومبیل و غیره . (یادداشت بخط مؤلف ).

خودرو. [ خوَدْ / خُدْ ] (نف مرکب ) که نکِشته و ننشانده اند. که تخم آن نکشته اند. که بی افشاندن تخم یا غرس نهال روید. نبات وحشی . دیمی . که بی کشتن روید. (یادداشت بخط مؤلف ). خودرسته و بخودی خود سبزشده ناکاشته . (ناظم الاطباء). خودروی : نه این زمان دل حافظ در آتش هوس است که داغدار ازل همچو لاله ٔ خودروست . حافظ. ◄ رنگ ناکرده که دارای رونق طبیعی باشد. (ناظم الاطباء). خودروی . ◄ نودولت . نوکیسه . تازه بدوران رسیده . ندیدبدید. (یادداشت بخط مؤلف ). خودروی . ◄ بدون تربیت و بالیدگی و نمود بخودی خود. (ناظم الاطباء). خودروی . ◄ (اِ مرکب ) گل لاله . (ناظم الاطباء). خودروی .

هرز، نکاشته پرورش‌نیافته، نافرهیخته، تربیت نشده، تربیت‌نیافته علف هرز، گیاه وحشی، هرزه‌گیاه هرزه تعلیم نیافته، نامودب

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی