خودساز

خودساز. (نف مرکب ) کسی که کلاه خود و مغفر سازد. (ناظم الاطباء).

خودساز. [ خوَدْ / خُدْ ] (ص مرکب ) آنکه به تهذیب نفس خود کوشد. (یادداشت مؤلف ). ج، خودسازان : هلاک سیل فنایند خانه پردازان به آب و گل نکنند التفات خودسازان . صائب (از آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی