خودنکوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودنکوه . [ خوَدْ / خُدْ ن ِ ] (نف مرکب )آنکه عیب خود بیند. آنکه خود متوجه عیب خود باشد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودنکوه . [ خوَدْ / خُدْ ن ِ ] (نف مرکب )آنکه عیب خود بیند. آنکه خود متوجه عیب خود باشد.