خوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوده . [ دَ / دِ ] (اِ) خود. کلاه خود. مغفر : مبارز را سر و تن پیش خسرو چو بگراید عنان خنگ یکران یکی خوی گردد اندر زیر خوده یکی خف گردد اندر زیر خفتان . عنصری . ◄ حقیقت . راستی . درستی . ◄ طاق . گنبد. (ناظم الاطباء).