خودپسندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودپسندی . [ خوَدْ / خُدْ پ َ س َ ] (حامص مرکب ) تکبر. غرور. نخوت . (ناظم الاطباء). خودستایی . کبر. (یادداشت بخط مؤلف ) : نیکنامی خواهی ای دل بابدان صحبت مدار خودپسندی جان من برهان نادانی بود. حافظ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودپسندی . [ خوَدْ / خُدْ پ َ س َ ] (حامص مرکب ) تکبر. غرور. نخوت . (ناظم الاطباء). خودستایی . کبر. (یادداشت بخط مؤلف ) : نیکنامی خواهی ای دل بابدان صحبت مدار خودپسندی جان من برهان نادانی بود. حافظ.