خودکامی

خودکامی . [ خوَدْ / خُدْ ] (حامص مرکب ) سرکشی . خودسری . (ناظم الاطباء). استبداد. استبدادبالرأی . خودرائی . لجاج . یک دندگی . یک پهلویی : بمهر اندر نمودی زود سیری مرا دادی بخودکامی دلیری . (ویس و رامین ). بگفت رفتن از تو ضرورتیست مرا گمان مبر که ز خودکامی است و خودرایی . سوزنی . زمام خودکامی بدست غول غفلت سپرده و متابعت لهو و لعب برخود لازم شمرد. (سندبادنامه ص ٢٥٨ و ٢٨٦). مشوران بخودکامی ایام را قلم درکش اندیشه ٔ خام را. نظامی . نکنم بیخودی و خودکامی چون شدم پخته کی کنم خامی ؟ نظامی . جواب دادم و گفتم بدار معذورم که این طریقه ٔ خودکامی است و خودرایی . حافظ. حافظا گر ندهد داد دلت آصف عهد کام دشوار بدست آوری از خودکامی . حافظ. همه کارم ز خودکامی ببدنامی کشید آخر نهان کی ماند آن رازی کز او سازندمحفلها؟ حافظ.