خودگذشته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خودگذشته . [ خوَدْ / خُدْ گ ُ ذَ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) واله . ازخودرفته . از جان سیرآمده . ترک سر گفته . (آنندراج ) : برداشت تحفه مشت غباری ز خاک ما آن خودگذشته ای که بکوی فنا گذشت . ناظم تبریزی (از آنندراج ).