خور و خواب

خور و خواب . [ خوَ / خ ُ رُ خوا / خا ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) عمل خوردن و خوابیدن . کنایه از راحت و آسایش است . (یادداشت بخط مؤلف ) : اگر همین خور و خواب است حاصل از عمرت بهیچ کار نیایدحیات بی حاصل . سعدی . بیحاصلی نگر که شماریم مغتنم از عمر آنچه صرف خور و خواب میشود. صائب .