خوراکی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوراکی . [ خوَ / خ ُ ] (اِ مرکب ) بهره ٔ روزینه از غذا. ◄ پولی که برای خریداری روزینه ازغذا می دهند. ◄ پولی که برای صرف معاش خرج میشود. (ناظم الاطباء). ◄ (ص نسبی ) آنچه خوردن را بکار آید. مقابل پوشاکی . (یادداشت مؤلف ). ◄ آن دارویی که باید خورد. مقابل داروی تزریقی . ◄ خوردنی . مأکول . ازدرِ خوردن .آنچه توان خورد. قابل خوردن . (یادداشت بخط مؤلف ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اطعمه، ارزاق، توشه، خواربار، خوردنی، غذا، مائده خوردنی، قابل‌خوردن، ماکول ≠ پوشاکی