خوردخوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوردخوان . [ خوَرْدْ / خُرْدْ خوا / خا ] (اِ مرکب ) مائده . طَبَق طعام .(ناظم الاطباء). خوان ِ طعام . (آنندراج ) : که سالار خوان خوردخوان آورد خورشهای خوش در میان آورد. نظامی (از آنندراج ). ◄ خوان خرد. خوان محقر و کوچک .