خورده دان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خورده دان . [ خوَرْ/ خُرْ دَ / دِ ] (نف مرکب ) دانا. نکته دان . ◄ عیب دان . باریک بین . (ناظم الاطباء) : داندآن کس که خورده دان باشد کآنچه او کرد خیرت آن باشد. سنایی (حدیقه چ مدرس رضوی ص ١٦١). ◄ (اِ مرکب ) شکم . معده را به مزاح گویند. (یادداشت مؤلف ). ♦ امثال : آنکه خورده، خورده دانش درد می کند .