خوردگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوردگاه . [ خوَرْدْ / خُرْدْ ] (اِ مرکب ) جای خوردن : چنان خور تر و خشک این خوردگاه که اندازه ٔ طبع داری نگاه . نظامی . ◄ رسغ. جای باریک پیوند سر دست و پا. خرده گاه : دایره ؛ چیزی که محاذی آخر خوردگاه چاروا افتد. (منتهی الارب ).