خوست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوست . [ خوَسْت ْ / خُسْت ْ ] (ص ) مانده . خسته . آزرده . مالیده . فرسوده . فرسوده شده . (ناظم الاطباء). ♦ پای خوست ؛ زمین یاچیزی که در زیر پای کوفته شده باشد. لگدمال شده . ♦ چنگالخوست ؛ هر چیزی را گویند که در هم مالیده باشند.
خوست . [ خوَسْت ْ /خُسْت ْ / خو ] (اِ) جزیره و خشکی میان دریا. ◄ راه کوفته شده . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء).
خوست . [ خ َ ] (اِخ ) ناحیتی از نواحی اندرابه بطخارستان و از اعمال بلخ، آنرا یک قصبه و چهاردره ٔ سبز و خرم و پردرخت است . (از معجم البلدان ).