خوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوس . [ خ َ ] (ع مص ) غدر کردن . خیانت نمودن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (اقرب الموارد). ◄ بوی گرفتن مردار، منه : خاست الجیفة. ◄ کاسد شدن و بیروح گشتن چیزی، منه : خاس الشی ٔ. ◄ پیمان شکستن و خلاف کردن، منه : خاس بالعهد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خوس . [ خ َ ] (اِ) غدر. خیانت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خوس . [ خوَس ْ / خُس ْ ] (فعل امر) امر است به خوابیدن . (یادداشت مؤلف ). ◄ (اِ) برادراندر و برادر نسبی . (ناظم الاطباء).