خوش ادا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش ادا. [ خوَش ْ / خُش ْ اَ ] (ص مرکب ) خوش اطوار. نیکواطوار. خوش احوال . (یادداشت مؤلف ). شیرین حرکات : غمزه اش از من بفرض گر طلبد جان بقرض نیست نگویم که هست وام ستان خوش ادا. آقا شاپوری (از آنندراج ). ◄ خوش گوشت . مقابل بدادا. (یادداشت مؤلف ).