خوش انصاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش انصاف . [ خوَش ْ / خُش ْ اِ ] (ص مرکب ) باانصاف . آنکه انصاف و نصفت نکو دارد. منصف . ◄ بی انصاف . بی نصفت (در وقت طعنه زدن ).
مترادف و متضاد واژهدان
باانصاف، منصف (متضاد: بیانصاف) دادگر، عادل (متضاد: ظالم، بیدادگر)