خوش باطن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش باطن . [ خوَش ْ / خُش ْ طِ ] (ص مرکب ) نیکوسرشت . نیکونهاد. ◄ در مقام طعن، آنکه باطن بد دارد. خبیث . لئیم . بدسیرت . بدجنس .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش باطن . [ خوَش ْ / خُش ْ طِ ] (ص مرکب ) نیکوسرشت . نیکونهاد. ◄ در مقام طعن، آنکه باطن بد دارد. خبیث . لئیم . بدسیرت . بدجنس .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی