خوش خنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش خنده . [ خوَش ْ / خُش ْ خ َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) نیک خنده . شکرخنده . نیکوخنده . آنکه خوب خندد : یاد از آن حجره ٔ حکیم شریف و آن حریفان گرم خوش خنده . سوزنی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی