خوش روزگار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش روزگار. [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) مرفه الحال . با عیش . با زندگی راحت : شاها رهی ز جود تو خوش روزگار شد کز روزگار عمر تو خوش روزگار باد. مسعودسعد. ◄ (اِ مرکب ) روزگار خوش . روز خوش .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوش روزگار. [ خوَش ْ / خُش ْ ] (ص مرکب ) مرفه الحال . با عیش . با زندگی راحت : شاها رهی ز جود تو خوش روزگار شد کز روزگار عمر تو خوش روزگار باد. مسعودسعد. ◄ (اِ مرکب ) روزگار خوش . روز خوش .