خوش روش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوش روش . [ خوَش ْ / خُش ْ رَ وِ ] (ص مرکب ) آنکه رفتار خوش دارد. صاحب اخلاق حمیده . خوش کردار. خوش عمل .