خوش طبعی

خوش طبعی . [ خوَش ْ / خُش ْ طَ ] (حامص مرکب ) مزاح . فکاهت . طیبت . شوخی . مطایبه . مفاکهة. دعابه . مداعبه . لاغ . ◄ خوشدلی . خوشحالی : شعر حسان بن ثابت را به خوش طبعی شنود پادشاه دین رسول ابطحی خیرالانام . سوزنی . به خوش طبعی جهان میداد و می خورد قضای عیش چندین ساله می کرد. نظامی .