خوش ظاهر

خوش ظاهر. [ خوَش ْ / خُش ْ هَِ ] (ص مرکب ) آنکه ظاهر آراسته دارد. مقابل بدظاهر. ◄ کنایه از بدجنس : فلانی خوش ظاهر و بدباطن است .