خوش مسلکی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوش مسلکی . [ خوَش ْ / خُش ْ م َ ل َ ] (حامص مرکب ) خوب روشی . خوش روشی . خوب رفتاری . خوب کرداری .