خوش نشین
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) (ص فا.) ۱- آن که در هر جا خوشش آید بنشیند و اقامت گزیند. ۲- در اصطلاح کشاورزی آن عده از اهالی ده که نه مالک به حساب آیند و نه زارع. ۳- به مستأجر نیز اصطلاحاً خوش نشین میگویند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) (ص فا.) ۱- آن که در هر جا خوشش آید بنشیند و اقامت گزیند. ۲- در اصطلاح کشاورزی آن عده از اهالی ده که نه مالک به حساب آیند و نه زارع. ۳- به مستأجر نیز اصطلاحاً خوش نشین میگویند.