خوش کار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومخوش کار. [ خوَش ْ/ خُش ْ ] (ص مرکب ) آنکه کار نکو کند. با کار خوش .واژه قبلی: خوش چهرهواژه بعدی: خوش کردار