خوشه چیدن

خوشه چیدن . [ ش َ / ش ِ دَ ] (مص مرکب ) کندن خوشه از شاخسار. ◄ جمع کردن خوشه ٔ حبوبات از زمین پس از درو و خرمن : از آنم سوخته خرمن که من عمری در این صحرا اگرچه خوشه می چینم ره خرمن نمیدانم . عطار. دگر روز در خوشه چیدن نشست که یک جو نماندش ز خرمن بدست . سعدی .