خوشپوزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوشپوزی . [ خوَش ْ / خُش ْ ] (حامص مرکب ) عمل لیسیدن و سودن ستور پوزه ٔ یکدیگر را. (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ کنایه از بوسه . ماچ . قبله . (از ناظم الاطباء) (از برهان قاطع) : کرده از عدل او به دلسوزی گرگ با جان میش خوشپوزی . سنائی .